.widget.ContactForm { display: none; }

Λέσχη Ανάγνωσης "Lettura di libri"

"Ανάγνωση βιβλίων"

Άνοιξη στην Κίνα!




"Ο Βάγκ-Άν-Χή τώρα και χίλια χρόνια τραγουδούσε στην Κίνα:
Μεσάνυχτα. Όλα κοιμούνται στο σπίτι, - κι η κλεψύδρα ακόμα σταμάτησε. - Μα δεν μπορώ να κοιμηθώ, - γιατί τα τρέμουλα ανοιξιάτικα λουλούδια, - που το φεγγάρι ρίχνει τον ίσκιο τους στον τοίχο, - είναι περισσότερο απ' ό,τι μπορεί να βαστάξει ο άνθρωπος ωραία.
Όμοια κι εγώ στην ανοιξιάτικη τούτη νύχτα δεν μπορώ να κοιμηθώ. Όχι γιατί τα λουλούδια όξω στο φεγγάρι είναι αβάσταχτα ωραία, παρά γιατί τα μάτια μου σήμερα είδαν το θάμα: την απόλυτη ομορφιά ν' ανεβαίνει από τα χώματα, ν' ανθίζει, να λάμπει μια στιγμή στον ήλιο σαν αθάνατη και να ξαναπέφτει πάλι στα χώματα."

Νίκος Καζαντζάκης "Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα" (Η Απαγορεμένη Πολιτεία) 1935






Lettura di libri

"Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα" Νίκος Καζαντζάκης




ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΙΑΠΩΝΙΑ-ΚΙΝΑ

Συγγραφέας: Νίκος Καζαντζάκης
Εκδόσεις: Καζαντζάκης











Το 1935 ο Νίκος Καζαντζάκης ταξιδεύει στην Ιαπωνία και στην Κίνα για πρώτη φορά, ως δημοσιογράφος απεσταλμένος της αθηναικής εφημερίδας Ακρόπολις. Λογοτεχνικός και ιστορικός καρπός αυτού του ταξιδιού είναι το βιβλίο "Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα".
Το 1957 είναι το δεύτερο ταξίδι του οικουμενικού μας συγγραφέα στις δύο χώρες, αυτή τη φορά μαζί με τη σύντροφο και σύζυγό του Ελένη.
Στις 26 Οκτωβρίου 1957 κατά το ταξίδι της επιστροφής ο Νίκος Καζαντζάκης αφήνει την τελευταία του πνοή στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας.
Η Ελένη Ν.Καζαντζάκη επιστρέφει μόνη στο σπίτι τους στην Αντίπολη της νότιας Γαλλίας. Γράφει πλέον εκείνη για το δεύτερο ταξίδι τους και χρησιμοποιεί τον τίτλο "Μετά είκοσι χρόνια", που ο ίδιος ο Καζαντζάκης είχε σκεφτεί να δώσει στη γραφή που δεν έκανε συμπληρώνοντας η ίδια: "που δεν πρόφτασε να γράψει ο Νίκος Καζαντζάκης" .Του μεγάλου αυτού συμπληρώματός της προτάσσει Επίλογο, με την ένδειξη τόπου και χρόνου: Αντίπολη 4 Ιανουαρίου 1958.
Το καλοκαίρι του 2006 στη νέα, εμπλουτισμένη έκδοση του βιβλίου παρατίθενται φωτογραφίες, Ενημερωτικό Σημείωμα του Εκδότη-Επιμελητή Δρος Πατρόκλου Σταύρου για τη συγγραφική και ανθρώπινη αυτή περιπέτεια και άλλες σημειώσεις του για την ιστορία και το περιεχόμενο του βιβλίου.



Κορυφαία μορφή της ελληνικής λογοτεχνίας ο Νίκος Καζαντζάκης! Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1883. Σπούδασε νομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας τις οποίες και συνέχισε στο Παρίσι ενώ γνώριζε την Γαλλική και την Ιταλική γλώσσα. Μελετητής της φιλοσοφίας του Νίτσε άρχισε να γράφει από την περίοδο που ήταν φοιτητής στο Παρίσι. Πολυγραφότατος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της λογοτεχνίας και έκανε εκπληκτικές μεταφράσεις ξένων συγγραφέων.
Την περίοδο του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Καζαντζάκης γνώρισε σε ένα λιγνιτωρυχείο στη Μάνη τον Αλέξη Ζορμπά, του περήφανου έλληνα που έγινε πρωταγωνιστής του διάσημου πλέον μυθιστορήματος του. Στη συνέχεια ταξίδεψε στη Γερμανία και την Ιταλία για να επιστρέψει στην Κρήτη πέντε χρόνια μετά. Κατά την περίοδο του ταξιδιού του ασπάζεται το βουδισμό και ξεκινά να γράφει την Οδύσσεια. Ένα έπος που περιλαμβάνει 24 ραψωδίες και που του πήρε 14 χρόνια για να το ολοκληρώσει. Η Οδύσσεια του Καζαντζάκη ξεκινά από εκεί που σταματά η Οδύσσεια του Ομήρου.
Σε αυτήν ξεδιπλώνει την κοσμοθεωρία του, ο Οδυσσέας του Καζαντζάκη δεν ελπίζει τίποτα, δεν φοβάται τίποτα, είναι ελεύθερος. Μετά την ολοκλήρωση αυτού του έργου ο συγγραφέας ταξίδεψε στη Γαλλία, την Κίνα, την Ιαπωνία και την Ισπανία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου γράφει το πασίγνωστο Ο Βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά. Ακολούθησαν τα: Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, Καπετάν Μιχάλης, Οι αδερφοφάδες, Αναφορά στο Γκρέκο, Χριστόφορος Κολόμβος.
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου και έχουν γνωρίσει τεράστια επιτυχία. Είχε όμως και αρκετούς επικριτές. Χαρακτηριστικό είναι το ότι η Ορθόδοξη και η Καθολική εκκλησία είχαν ζητήσει τον διωγμό του.
Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε διατελέσει υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και στην κυβέρνηση Σοφούλη και είχε διοριστεί Γενικός Γραμματέας του Μορφωτικού Συμβουλίου της Ουνέσκο στο Παρίσι.
Πέθανε στη Γερμανία το 1957. Ενταφιάστηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και στον τάφο του υπάρχει χαραγμένη η φράση από την Οδύσσεια που τη θεωρούσε το σημαντικότερο έργο του:
"Δεν ελπίζω τίποτε, δεν φοβάμαι τίποτε, είμαι ελεύθερος".








Lettura di libri

Αποκριάτικο -Κώστας Καρυωτάκης




Αποκριάτικο              

Με ξέσκεπα τα στήθια, με κρυμμένα     
τα μάγουλα στη μάσκα, τριγυρίζουν      
οι βλάχες, οι κοντέσες και χαρίζουν       
ολούθε χαμογέλια ονειρεμένα.               

Πιερότοι κι αρλεκίνοι, μ' αναμμένα        
τα μάτια τους, τις γύμνιες αντικρίζουν    
και -απόκριση στα γέλια- πλημμυρίζουν
τη γλύκα πά' στα χείλια τα βαμμένα,      

τη γλύκα του φιλιού. Κάποιος ιππότης   
με μια που 'ναι ντυμένη σα δεσπότης    
-παράξενο ζευγάρι- σιργιανάει.             

 Κι ο διάολος μες στου ντόμινου τ' ατλάζι 
 φιλιά μ' έν' αγγελούδι σαν αλλάζει,  
ουρλιάζοντας τη μαύρη ουρά κουνάει.      



ΕΦΗΒΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ, 1913-1916, Αποκριάτικο  ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ







Lettura di libri

Δε σ' αγαπώ - Πάμπλο Νερούδα


Δε σ' αγαπώ

Δε σ’ αγαπώ σαν να ‘σουν ρόδο αλατιού, τοπάζι,
σαΐτα από γαρούφαλα που τη φωτιά πληθαίνουν:
σ’ αγαπώ ως αγαπιούνται κάποια πράγματα σκούρα,
μυστικά, μέσ’ από την ψυχή και τον ίσκιο.

Σ’ αγαπώ καθώς κάποιο φυτό που δεν ανθίζει,
μα που μέσα του κρύβει το λουλουδόφως όλο,
και ζει απ’ τον έρωτά σου σκοτεινό στο κορμί μου
τ’ άρωμα που σφιγμένο μ’ ανέβηκε απ’ το χώμα.

Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,
σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:
σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο,

παρά μ’ ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι,
που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σαν δικό μου
που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια.







Lettura di libri

Συναντήσεις της Λέσχης μας σε καινούριο χώρο!

Σε καινούριο χώρο πραγματοποίησε τη συνάντησή της η Λέσχη μας!

Σε ένα χώρο που δέχτηκε εγκάρδια να μας φιλοξενεί!

Σε ένα χώρο που μπόρεσαν να παρευρεθούν και να παρακολουθήσουν τη δραστηριότητα
 της Λέσχης μας και άλλοι Φιλαναγνώστες του τόπου μας!





























ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ ΤΟΝ Ι.ΝΑΟ ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΕΟΧΩΡΟΥΔΑΣ ΓΙΑ 
ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ!





Lettura di libri

-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - Τάσος Λειβαδίτης






Ιανουάριος

Ένας καινούργιος χρόνος. Τί μας περιμένει; Τί θα μας φέρει;
Όνειρα, φιλοδοξίες, έρωτες, αινίγματα.
Κι ω φτωχά ημερολόγια που ύστερα από τόσες γιορτές
τελειώνετε τις μέρες σας μέσα σε ένα ρείθρο.




ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ "Τα χειρόγραφα του Φθινοπώρου" (Γ) -1990







Lettura di libri

ΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ ΣΤΑΖΟΥΝ

Τα κεραμίδια στάζουν

Συγγραφέας: ΜΙΣΣΙΟΣ ΧΡΟΝΗΣ
Εκδόσεις: Γράμματα




 Τα κεραμίδια που στάζουν είναι η μόνιμη επωδός στις συζητήσεις των γυναικών του μαχαλά. Είναι όμως και ο συνδετικός κρίκος σε μια σειρά από διάπλοκες αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο, που υφαίνουν τη νοσταλγία του τότε και την απόγνωση του σήμερα, κοιτάζοντας πάντα ένα μέλλον που ίσως και να μην είναι τόσο ζοφερό.
Γεμάτο τρυφερότητα, αισιοδοξία και χυμούς ζωής, το τρίτο βιβλίο του Χρόνη Μίσσιου είναι ένας μονόλογος για πολλές φωνές -φωνές των ανθρώπων που, σε πείσμα των πάντων, στέκονται όρθιοι.







 Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες, και έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά. Αυτή την περίοδο, η οικογένειά του καταφεύγει στη Θεσσαλονίκη και ο Μίσσιος δουλεύει μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι. Το σχολείο το σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του δημοτικού. Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες. Με την απελευθέρωση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεων. Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Έζησε εννιά μήνες περιμένοντας κάθε πρωί να τον εκτελέσουν και γλίτωσε τον θάνατο χάρη σ'ένα τυχαίο γεγονός. Έκτοτε, μέχρι και τον Αύγουστο του 1973 (αμνηστία του Παπαδόπουλου) περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες, ως πολιτικός κρατούμενος (Μακρονήσι, Άι- Στράτης, Αβέρωφ, Κέρκυρα, Κορυδαλλός, κ.ά.) Εκεί μαθαίνει ανάγνωση και γραφή. Ένα "διάλειμμα" ελευθερίας, μεταξύ 1962 και 1967, τον βρίσκει στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ, μέλος της πενταμελούς γραμματείας της Δ.Ν. Λαμπράκη και, στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜ. Το πρώτο του βιβλίο "Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς... " (Γράμματα, 1985) τον καθιέρωσε από τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του ως συγγραφέα στη συνείδηση κριτικής και κοινού. Την ίδια ανταπόκριση βρήκε και το δεύτερο βιβλίο του "Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;" (Γράμματα, 1988). "Κοσμοκαλόγερος", σαν τους ήρωες ορισμένων από τα βιβλία του. Έφυγε από τη ζωή στα 82 του χρόνια. Άφησε την τελευταία του πνοή σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας, στις 20 Νοεμβρίου 2012, ενώ "πάλεψε" με τον καρκίνο αρκετά χρόνια.






Lettura di libri

ΜΑΖΙ ΜΑΣ Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΛΑΜΠΑΡΔΗΣ για το βιβλίο "ΕΝΑ"




Η Λέσχη μας συναντήθηκε με το
δημιουργό του επιλεγμένου μας
βιβλίου "ΕΝΑ".

Ως Συγγραφέας - Κλινικός 
Ψυχολόγος μας πρόσφερε τις 
γνώσεις του με φιλική και ζεστή 
διάθεση και απάντησε με 
στωϊκότητα σε όλες τις ερωτήσεις 
και τις ανησυχίες των μελών 
της Λέσχης μας.     

Καθώς το θέμα του βιβλίου 
συνδυάζεται με το επάγγελμα 
του Πασχάλη Λαμπαρδή η 
συζήτηση επεκτάθηκε στις 
ψυχικές αναζητήσεις του
καθενός μας δίνοντάς μας 
έτσι την ευκαιρία να αντλήσουμε 
γνώσεις και δύναμη!

Όλοι μας μείναμε ιδιαίτερα 
ευχαριστημένοι που συναντήσαμε 
από κοντά έναν ξεχωριστό
συγγραφέα!
















Lettura di libri

"ΕΝΑ" ΛΑΜΠΑΡΔΗΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ

ENA

Συγγραφέας: ΛΑΜΠΑΡΔΗΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ
Εκδόσεις: Πατάκη


Μυθιστόρημα


Μπορεί μια μεγάλη και αληθινή αγάπη να υπομένει,να κατανοεί, να ελπίζει, να συνενώνει, να ξεπερνά κάθε εμπόδιο και να γίνεται παντοτινή; Μπορεί η αγωνία της δικαίωσης να καταβάλλει έναν άνθρωπο και να τον στρέφει στην παραβατικότητα; Μπορεί να υπάρχει μηδενικό ρίσκο σε οποιαδήποτε ενέργεια ή προσπάθεια; Μπορεί μια μεγάλη ιδέα να καλλιεργηθεί και να απλοποιηθεί τόσο, ώστε να εξαπλωθεί και να επιδράσει θεραπευτικά στην ανθρώπινη σύγχυση;

Μπορεί οι διορθωτικές κινήσεις να είναι ο μοναδικός δρόμος για την αυτοεκτίμηση και την ευτυχία; Μπορεί ένας μόνο ηγέτης με ισχυρή προσωπικότητα και θέληση, να επιδράσει σε μεγάλη κλίμακα στο μέλλον αμέτρητων ανθρώπων; Να κρατήσει την ακεραιότητά του, να μη γονατίσει και να μη φιλήσει το δαχτυλίδι του συστήματος. Να παρακάμψει τα εμπόδια ακόμη και με κίνδυνο της ζωής του; Μπορεί το αυτονόητο να είναι κατανοητό από όλους; Μπορεί ο ρόλος των συμπτώσεων να μην είναι καθόλου τυχαίος; Μπορούν οι επιλογές μας να επηρεάσουν άλλους; Μπορούν. Γιατί στην πραγματικότητα όλοι είμαστε ΕΝΑ.









Ο Πασχάλης Λαμπαρδής γεννήθηκε στις Σέρρες. Σπούδασε Μηχανολόγος-Ηλεκτρολόγος. Για τις ανάγκες της συγγραφής του βιβλίου "Κάθετη έξοδος" σπούδασε ψυχολογία και ειδικεύτηκε σε διάφορες προσεγγίσεις. Ζει στη Θεσσαλονίκη και είναι ολοκληρωτικά αφιερωμένος στην έρευνα και τη συγγραφή. Έχει γράψει τα βιβλία:
"Υπόθεση ζωής"
"Ο ταξιδευτής του Βοσπόρου"
"Οι φύλακες της Ανατολίας"
"Η κοιλάδα των σπαθιών"
"Κάθετη έξοδος"  

















Lettura di libri

ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ - Οδυσσέας Ελύτης





ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχή
Πάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρες
Τώρα ο ουρανός καίει απέραντος
Τα φρούτα βάφουνε το στόμα τους
Της γης οι πόροι ανοίγουνται σιγά σιγά
Και πλάι απ' το νερό που στάζει συλλαβίζοντας
Ένα πελώριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ήλιο!

Ποιος είναι αυτός που κείτεται στις πάνω αμμουδιές
Ανάσκελα φουμέρνοντας ασημοκαπνισμένα ελιόφυλλα
Τα τζιτζίκια ζεσταίνονται στ' αυτιά του
Τα μυρμήγκια δουλεύουνε στο στήθος του
Σαύρες γλιστρούν στη χλόη της μασχάλης
Κι από τα φύκια των ποδιών του αλαφροπερνά ένα κύμα

Σταλμένο απ' τη μικρή σειρήνα που τραγούδησε:

Ω σώμα του καλοκαιριού γυμνό καμένο
Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι
Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς
Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς
Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο
Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες
Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!

Έρχονται σιγανές βροχές ραγδαία χαλάζια
Περνάν δαρμένες οι στεριές στα νύχια του χιονιά
Που μελανιάζει στα βαθιά μ' αγριεμένα κύματα
Βουτάνε οι λόφοι στα πηχτά μαστάρια των νεφών

Όμως και πίσω απ' όλα αυτά χαμογελάς ανέγνοια
Και ξαναβρίσκεις την αθάνατη ώρα σου

Όπως στις αμμουδιές σε ξαναβρίσκει ο ήλιος

Όπως μες στη γυμνή σου υγεία ο ουρανός.



Από την ποιητική συλλογή ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ (1943)







ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΕΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!


Lettura di libri

2η Παρουσίαση του βιβλίου "Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ και άλλες ιστορίες" -ΜΑΡΙΑ ΚΕΣΟΓΛΟΥ-



Η Λέσχη Ανάγνωσης Βιβλιοθήκης Ωραιοκάστρου Δ.Ο.Π.Π.Α.Ω. διοργάνωσε
 με εξαιρετική επιτυχία την παρουσίαση του βιβλίου
 "Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ και άλλες ιστορίες" της νεαρής συγγραφέας
 -ΜΑΡΙΑ ΚΕΣΟΓΛΟΥ-.


Στην οργάνωση αυτή είχαμε την τιμή και τη χαρά να συναντηθούμε και
 να απολαύσουμε από κοινού την παρουσίαση!
Στην παρέα μας όμως δεν έλειψε να παρευρεθεί και ο μικρότερος φιλαναγνώστης μας,
 ο μικρός μας Θανάσης, που ημερών ακόμα άκουγε και παρακολουθούσε τη Λέσχη μας
 Lettura di libri.
Οι παρακάτω φωτογραφίες επισημαίνουν τις συναντήσεις ανθρώπων που αγαπούν,
 σέβονται και υπηρετούν πιστά το βιβλίο και το συγγραφέα του.










Lettura di libri

ΜΑ'Ι'ΟΣ! (από πού προήλθε η ονομασία του;)

Θεωρίες μερικών υποστηρικτών για την προέλευση της ονομασίας του μήνα Μάη!



Κατά τον Πλούταρχο, η ονομασία του Μήνα (Maja) προήλθε από το όνομα της νύμφης Μαίας που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες τις επτά κόρες του Άτλαντα (Ατλαντίδες) και της Πλειόνης και μητέρα του θεού Ερμή στον οποίο ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος.
Από άλλους υποστηρίζεται ότι αυτό το όνομα είναι προσδιοριστικό πρεσβύτερης ηλικίας εκ του major (μεγαλύτερος): οι«Μαϊώρεις γαρ πρεσβύτεροι» (Πλούταρχος).
Ο δε Οβίδιος παράγει το όνομα του μήνα από το Majestas (Μεγαλειότης) που έχει αποδεχθεί και ο τεκτονισμός.

Στην Ελλάδα παρ’ όλο που γενικά ο Μάιος θεωρείται ως ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης, είναι στην ουσία το μέσο της ανθοφόρας αυτής εποχής αφού το Καλοκαίρι δεν αρχίζει παρά δύο δεκαήμερα μετά το τέλος του, στις 21 Ιουνίου. Ο Μάιος, είναι πράγματι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης, με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα», όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη. Οι λαϊκές προλήψεις θεωρούν τον Μάιο «μαγεμένο» γι’ αυτό αποφεύγονται οι γάμοι και οι σοβαρές εργασίες στη διάρκειά του, εξ ου και η παροιμία «Στον καταραμένο τόπο, τον Μάη μήνα βρέχει». Όλοι οι λαοί, πάντως, την Πρωτομαγιά γιόρταζαν την ανθοφορία της Φύσης και την απαρχή των «καλών καιρών». Κι ενώ οι λαϊκές παροιμίες, όπως, «Μάη μου, Μάη δροσερέ κι Απρίλη λουλουδάτε» και «ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια», προσπαθούν να μας επαναφέρουν στην τάξη, οι παιδικές αναμνήσεις δεν μας το επιτρέπουν. Κι έτσι συνεχίζουμε να τραγουδάμε: «Ο Μάιος μας έφτασε/εμπρός βήμα ταχύ/να τον προϋπαντήσουμε/παιδιά στην εξοχή».

Στο παλιό Ιαπωνικό ημερολόγιο, ο μήνας καλείται Σατσούκι (Ιαπωνικά: 皐月). Είναι επίσης ένα κοινό όνομα για τις γυναίκες. Στην Ιαπωνία, υπάρχει η αποκαλούμενη ασθένεια του Μάη, ένα είδος ασθένειας όπου οι νέοι σπουδαστές ή οι εργαζόμενοι αρχίζουν να βαριούνται το σχολείο ή την εργασία τους. Οφείλεται σε μια ιαπωνική συνήθεια που όλα τα σχολικά έτη και τα οικονομικά έτη αρχίζουν την 1η Απριλίου.

Στα Φινλανδικά, ο μήνας καλείται toukokuu, που σημαίνει "ο μήνας της σποράς".

Στα Σλοβένικα, καλείται veliki traven, που σημαίνει "ο μήνας της υψηλής χλόης".





Πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AC%CE%B9%CE%BF%CF%82 






Lettura di libri

ΚΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ! - Μητροπολίτης Λιτζάς & Αγράφων Λουκάς ο Α'


                  
  Κι έτσι να πορευτούμε!

 Με τα μάτια μου τα αισθητά
κοιτάζω τους ανθρώπους
και βλέπω να πορεύονται
σε ατράπους και μονοδρόμους.
Να τους κυκλώνουν αδιέξοδα,
τρόμος, φοβίες, φρίκη.
Και να ρουφάνε τη ζωή,
που όμως δεν τους ανήκει.
Και κάτω υπό πίεση
περνάνε τον καιρό τους
και κυρτωμένοι πια κι αδύνατοι
το βλέμμα δεν σηκώνουνε
να δουν τουν ουρανό τους.
Υπάρχει βεβαίως και γι' αυτούς,
όπως για τον καθένα,
ένας γλυκύτατος Ουρανός
με αγαθά όμως ... χαμένα.
Με αγαθά που δεν τα ποθήσανε
μάλλον δε και τα μισήσανε
και ζούνε μέσ' στη φτωχεια,
ρακένδυτοι και μίζεροι
κι απόκληροι διαβάτες,
μα πλούσιοι σ' ανούσια,
σε φόνους και απάτες.
Και μοιάζουν με διαδηλωτές
σε δρόμους, σε πλατείες,
ενδεδυμένοι την ντροπή,
φόντο τις αγωνίες,
το δάκρυ τ' ασταμάτητο
και την κραυγή στα ύψη,
χωρίς να βρίσκεται κανείς
πάνω τους για να σκύψει.
Στις μέρες μας μαράνθηκαν
τα λουλούδια της ΑΓΑΠΗΣ,
γιατί στους κήπους των ψυχών,
των ακαθάρτων λογισμών,
ανθίζουν τ' αγριόχορτα
του ψεύδους και απάτης,
της κακεντρέχειας και αδιαφορίας,
μιας γενικής σκληροκαρδίας.
Και δυστυχώς εγκλωβιστήκαμε
μέσ' στα καλούπια αυτά.
Και η ψυχή του καθενός
τρομάζει και πονά.
Υποφέρει και ματώνει
κι όμως το βλέμμα δεν υψώνει
προς το δικό της Ουρανό.
Τα άστρα πλέον να χαρεί
και τη γλυκύτητά του,
να ξεχυθούν οι χείμαρροι
μέσα απ' την καρδιά του.
Να κατακλύσουνε τη γη
και να της δώσουν λάμψη,
αφού εντός και γύρω μας
το Φως Του πια θα λάμψει.
Θα φάμε τότε, θα χορτάσουμε
τα αγαθά τα αιώνια
κι αγγελικούς χορούς θα στήσουμε
στα πνευματικά τα αλώνια.
Ναι θα φάμε, θα χορτάσουμε
-κι έτσι θα πορευτόυμε-
και δεν θα τα κλωτσήσουμε
γιατί έτσι θα χαθούμε.
                              
    
  
Απόσπασμα από ποίημα του Μητροπολίτη Λιτζάς και Αγράφων  Λουκάς ο Α'






Lettura di libri